ทำบุญต้องให้อิ่มบุญนั้นทำอย่างไร?
ชายชราอายุเจ็ดสิบเศษผู้เคยผ่านวิกฤติตายแล้วฟื้นมาก่อน
ทุกครั้งที่แกทำบุญตักบาตรหรือจะให้ทานอาหาร
ไม่ว่าจะเป็นนักบวชคนทั่วไปหรือสรรพสัตว์
แกจะให้ในปริมาณที่มากพอที่จะทำให้อิ่มท้องไปได้
หนึ่งมือโดยมิต้องไปหาที่ไหนกินเพิ่มอีก
แกให้เหตุผล(ส่วนตัว) ว่า
เมื่อตอนที่แกตายไปเจ็ดวันนั้น
ตลอดเวลาเจ็ดวัน
แกได้กินอาหารเพียงแค่แก้อาการหิวไปได้เพียง
ครึ่งท้องเท่านั้นไม่ถึงกับอิ่มแต่ก็ไม่หิว
อาหารที่กินก็ไม่มีรสชาติอะไรกินแค่ให้อยู่รอด
ไปได้เท่านั้น(ในความรู้สึกของแก)
ผู้ที่มีหน้าที่ควบคุมดูแลวิญญาณบอกว่า
เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะเมื่อตอนที่แกมีชีวิตอยู่
แกใส่บาตรหรือให้ทานคนหรือสัตว์เพียงน้อยนิด
ไม่ถึงกับทำให้ผู้ที่ได้รับอาหารจากแกอิ่มท้อง
เพียงแค่ไม่หิวเท่านั้น
และแกต้องกินอาหารที่ปราศจากรสชาติ
ก็เพราะแกให้ทานอาหารที่สักแต่ว่า
เป็นอาหารที่กินได้กินแล้วไม่เป็นพิษไม่ทำให้ตายเท่านั้น
แต่จะมีรสชาติอย่างไรไม่คำนึงถึง
แต่แกหารู้ไม่ว่า
อาหารที่แกให้ผู้อื่นไปในวันนี้จะกลายเป็นอาหาร
ในโลกหน้าของแกเองในวันหน้า
ดังนั้น
เมื่อแกมีโอกาสวิญญาณกลับคืนเข้าสู่ร่างเดิมได้
แกจึงพร่ำเตือนใครต่อใครว่า
ให้ทานใครไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์จะต้องให้กิน
ได้พออิ่มท้องไปหนึ่งมื้อ
นี่เป็นความเชื่อส่วนบุคคล
อาจารย์ผมนำเสนอในมุมมองของผู้ที่เคยสัมผัส
โลกวิญญาณมาแล้วเท่านั้น
จะเชื่อหรือไม่หรือมีความเห็นอย่างไรเป็นเรื่องของคุณ
แบ่งปันบทความให้เพื่อนใน Facebook
