นั่งสมาธิแล้วเสียจริต
เพราะจิตฟุ้งซ่านกลายเป็นการสะกดจิตตนเองโดยไม่รู้ตัว
หลงยึดติดภาพนิมิตที่เกิดจากจิตหลงญาณหลอน
ไม่มีสติปัญญาเป็นภูมิคุ้มกันปกป้องคุ้มครองตัวเอง
ไม่ปลุกตนเองให้ตื่นจากภวังค์จิต
หลงติดอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ
สติละสังขารไม่รับรู้เรื่องปัจจุบันหันไปยึดติดกับอดีต
(ขณะที่อยู่ในสภาวะสมาธิ)
หลงคิดว่าตนเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งเหนือมนุษย์
แบ่งปันบทความให้เพื่อนใน Facebook
