รู้เองเป็นเสียเอง…? เป็นเสียอย่างนั้น
อาจารย์ท่านหนึ่งคุยอวดความศักดิ์สิทธิ์ของ
“ ยันต์กันขโมย “ ท่านว่ามีสรรพคุณ
มากมายสุดจะพรรณนา
(แต่มิใช่ ยันต์หรือพระคาถา คัดเชิง ที่อาจารย์ผม
นำมาเผยแพร่ในพรหมศาสตร์นี้นะครับ)
ท่านยินดีจะสอนถ่ายทอดให้อาจารย์ผม
แต่ท่านไม่ค่อยได้ใช้นานแล้ว จึงจำพระคาถาไม่ค่อยได้
ท่านพยายามรื้อค้นหาตำราทั่วห้องแต่หาไม่พบ
เกิดอาการหัวเสียเผลอหลุดปากออกมาว่า
“ … เอาอีกแล้ว … หายอีกแล้ว …
…ใครมันชอบมาขโมยของกูนักวะ ?…
นี่ขนาดตำรายันต์กันขโมยแท้ๆยังถูกลักขโมย
แล้วท่านอาจารย์จะเหลืออะไรอีกครับ?
แบ่งปันบทความให้เพื่อนใน Facebook
