อยากดังหรืออยากพังกันแน่?
เรื่องของคนที่อยากดังโดยอาศัยการฉกฉวย
โอกาสเอาผลงานของคนอื่นมาสร้างความดัง
ทางลัดให้แก่ตัวเองอาจารย์ผมเคยเห็นมามากแล้ว
แต่ละรายล้วนแต่ไม่ได้ตายดี ไม่ตายก็พิการตาบอด
เป็นบ้าเสียสติเลี้ยงไม่โต
เพราะหลายคนที่คิดจะนำความลับในโลก
แห่งจิตวิญญาณมาเปิดเผยล้วนจะต้อง
ประสบปัญหาที่ไม่สามารถควบคุมพลัง
อำนาจลี้ลับนั้นได้ จนในที่สุดตัวเองก็ต้อง
“ถูกฆ่าตัดตอนเพื่อปิดปากหรือถูกทำลายความ
น่าเชื่อถือด้วยการถูกทำให้กลายเป็นคนเสียสติ”
เพราะหลงตนเองคิดว่าผู้ที่อยู่ในมิติที่สี่จะโง่เขลา
ตกเป็นเครื่องมือหาความดังให้ตนเองและไม่ฉลาด
เหมือนตน ผลที่ได้จึงไม่เท่าเสียเพราะ
“ความฉลาดที่ขาดความเฉลียว”
ซึ่งน่าจะย้อนคิดสักนิดว่าถ้าทำเช่นที่ตนคิดได้
น่าจะมีผู้ที่มีความสามารถพิเศษและมีพรสวรรค์
ในด้านนี้คิดทำมาก่อนนานแล้ว
คงไม่โง่พอที่จะปล่อยให้ตนซึ่งเป็นมือใหม่อ่อนหัดมา
ฉกฉวยโอกาสนั้นได้ เป็นเรื่องที่ไม่ฉลาดเลยที่จะคิด
ว่าเสือร้ายเจ้าแห่งสัตว์ป่าจะพอใจที่จะให้จับมาโชว์
ตัวเปิดการแสดงความสามารถในเมือง
ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีขอบเขตมีหลักการมีเงื่อนไข
เมื่อคุณล่วงละเมิดเขตต้องห้ามจนถึงจุด
ที่อีกฝ่ายหนึ่งยอมไม่ได้
เพราะคุณไปละเมิดความเป็นส่วนตัวของเขา
อย่าว่าแต่พฤติกรรมแม้แต่เพียงความรู้สึก
นึกคิดของคุณเอง
คุณอาจพบกับความรู้สึกผิดว่ามันสายเกินไป
และไม่คุ้มเลยจริงจริง
แบ่งปันบทความให้เพื่อนใน Facebook
